RAW Art, de Kaap en de Hoerenloper

Rotterdam is een stad waar op architectonisch en kunstgebied allerlei ontwikkelingen plaatsvinden. Zo ook afgelopen week en vandaar dit stukje.

Bij die architectuur denk ik dan gelijk aan het schiereiland van de Kop van Zuid. Met daarop het Nieuwe Luxor Theater, Fotomuseum, cultureel centrum Las Palmas en dat fameuze Hotel New York. En vorige week ook nog de kunstbeurs Art Rotterdam in de Cruise Terminal, vroeger de vertrekhal van de Holland-Amerika Lijn. Dat Art Rotterdam  heeft de laatste jaren de grote concurent Art Amsterdam in de international kunstpikorde mooi achter zich weten te laten. Maar ’t was niet vanwege die beurs dat ik daar was. Die profileert zich tegenwoordig vooral met conceptuele kunst. Dat uit zich dan bijvoorbeeld in een kunstwerk bestaande  uit een groot schaduwbeeld op 10 m² oppervlak met de tekst “Ten square meter of shadow, 2011”. Niet direct mijn kunstkeuze! Je hoefde er trouwens maar €4000 voor te betalen.

Nee, ik ging voor een, zoals dat heet, spin-off van de Art Rotterdam daar in de buurt, waar concurerende galerieën een nieuwe beurs hadden opgezet. De RAW Art Fair op Katendrecht. Katendrecht, de Kaap? Was dat vroeger niet die ruige zeemanswijk waar ’t niet zo nauw werd genomen met de goede zeden? Inderdaad! Maar reken maar dat Katendrecht op een heel andere manier een hot spot gaat worden. Vorige week werd een 160 meter lange, prachtige voetgangers en fietsbrug geopend die de Kop van Zuid bij Hotel New York verbindt met Katendrecht. Op die manier was ’t maar een korte wandeling van de Art Rotterdam naar de RAW Art Fair in de grote Fenixloods op de Kaap. Over de Hoerenloper dus. Want gezien het verleden van Katendrecht is dat nu al de bijnaam van die nieuwe brug.

Die benaming RAW is goed bedacht. Want die hal is gewoon nog zo’n ruwe fabrieksloods en de kunst erin vloog alle kanten op. Nieuwe technieken, verzorgd, onbeholpen, onaf, interessant, zeer gevarieerd, puberaal, volwassen, vervreemdend, intrigerend, redelijke prijzen, belachelijk hoge prijzen. En op de 1^ste verdieping was er nog een heel mooie verrassing! Beelden en installaties heel geheimzinnig uitgelicht in twee gigantisch grote hallen. De beurs is in de tussentijd afgelopen, die tentoonstelling duurt nog tot 4 maart.

Van ’t zomer kom ik daar beslist terug. Eerst aan de Maas op het terras van Café Rotterdam op die Kop van Zuid en dan over de Hoerenloper naar het Deliplein op de Kaap waar het vast  bruist met allerlei activiteiten. Tot volgende week.

TOOS.

http://www.toosvanholstein.nl/

www.toos.biz

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

De wondere wereld van Ethiopië



Een paar weken geleden nog maar reisde ik bij zeer aangename temperaturen door een wel heel bijzonder land. Ethiopië! De reiskeus was daarop gevallen omdat dit gebied, ondanks de armoede van nu, in het verleden grote en rijke culturen heeft gekend. Ook omdat het een Afrikaans land is waar christenen en islamieten nog vredig naast en door elkaar leven. En omdat het land een heel bijzondere kerk kent, de Ethiopisch Orthodoxe Kerk. Al heel vroeg, vanaf de 4^de eeuw, kreeg die vaste grond onder de voeten in vooral het noordelijk deel van het land. Geïsoleerd en ver van de Roomse en andere orthodox christelijke geloofsgebieden ontwikkelde deze kerkrichting zich met daarin duidelijke invloed van het Joodse geloof dat daar al ver voor het begin van onze jaartelling was geïntroduceerd. Zoiets maakt heel nieuwsgierig, vooral ook naar de bijbehorende kunstontwikkeling in die afgelopen paar duizend jaar. Maar dat spreekt bij mij natuurlijk voor zich!

Nou, voor die kunst kon ik terecht in de vele eeuwenoude kloosters en kerken die er nog te vinden zijn. Op bijgaande foto’s is te zien dat de manier van schilderen bijna naïef is te noemen. Ook kwam ik voortdurend dezelfde, geschilderde verhalen tegen. Echt een kenmerk voor orthodox christelijke kerken waar vaak strenge voorschriften gelden voor de manier van afbeelden. Denk maar aan al die iconen uit de Russisch Orthodoxe Kerk die alleen volgens vastomlijnde regels mogen worden gemaakt.

Prachtig was ’t om allerlei verhalen tegen te komen die we hier in het Westen helemaal niet kennen. Ik ben katholiek opgevoed en heb daardoor heel wat kerkverhalen meegekregen. Maar ik wist echt niet dat Maria, Jozef en het kind Jezus op hun vlucht naar Egypte nog een ommetje hebben gemaakt naar Ethiopië. En dat Jezus daar nog allerlei wonderen heeft verricht waar ik nog nooit van had gehoord. Logisch ook dat er natuurlijk allerlei heiligen zijn afgebeeld die voor ons ook onbekend zijn.

Over die wondere wereld van Ethiopië en die kunst is natuurlijk veel meer te vertellen, maar dat komt een volgende keer nog wel.

Tot volgende week,

TOOS.

http://www.toosvanholstein.nl/

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

De Workum Connectie



Workum? Is dat niet één van die bekende Friese Elf Steden? Inderdaad! Zij ’t dat de kans van een passage bij de Tocht der Tochten op schaatsgebied dit jaar toch niet meer als bijster groot kan worden ingeschat.

Maar wat heb ik met Workum te maken? Tot voor kort nog niet zoveel, alhoewel je er op kunstgebied sinds 1986 het bekende Jopie Huisman Museum hebt. Per jaar trekt dat meer dan 50.000 bezoekers die er de werken van die bekende Friese schilder komen bekijken. En daar kom ik om de hoek kijken. Want tot voor enige tijd was dit museum gevestigd in een prachtig en groot 17^de eeuws monumentenpand. Nu is het verhuisd naar een rij panden er recht tegenover en stond dat zogenaamde Sleeswijckhuys tot voor kort te wachten op een nieuwe gebruiker.

Sophie Elzinga, van oorsprong Brabantse, zag hierin een prachtige kans om, na een aantal jaren               acclimatiseren op het Friese land, een droom waar te maken. Galerie Kesk-Art (www.kesk-art.com) ! Maar hoe kent Sophie mij dan weer? Nou, mij persoonlijk kende ze niet, wel echter mijn werk. Ooit had familie van haar een werk van mij gekocht in een galerie in Knokke. Daar kwam toen nog eens een tweede “Toos” bij, Sophie zag ook af en toe mijn schilderijen bij galerie Lambèr in Valkenswaard en liefhebberde en handelde zelf in antiek en kunstwerken uit 19^de en 20^ste eeuw. Voor haar was het absoluut duidelijk toen de plannen voor die eigen galerie in Workum vorm begonnen te krijgen. “Ik wil Toos er heel graag bij hebben, bij de opening van mijn nieuwe galerie”. Nadat ik had kennis gemaakt met Sophie en haar man Klaas en het Sleeswijckhuys had gezien, kon ik niet anders dan ’t met haar eens zijn.

Dus nu gaat er deze week een aantal schilderijen van mij richting Workum waar ik een hele zaal ter beschikking heb in dat oude Jopie Huisman Museum. Op zondag 4 maart vindt de officiële opening voor genodigden plaats door Hans Wiegel. Wordt natuurlijk vervolgd!

Tot volgende week,

TOOS.

http://www.toosvanholstein.nl/

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

De K&C route Middelburg start weer op zondag 5 februari

Die K&C staat voor Kunst en Cultuur. En die route is één van de oudste kunstroutes van Nederland, gestart in 1999. Zo’n 40-tal galerieën, ateliers en andere aan kunst verwante zaken gaan dit jaar weer 11 keer open op de 1^ste zondag van de maand van 13-17 uur. Want alleen januari is van dit ritme uitgezonderd.

Zelf ben ik al vanaf 2002 vaste deelnemer. Verzuimd heb ik daarbij nooit. Als ik al eens een heel enkele keer zelf niet aanwezig kan zijn, zorg ik er altijd voor dat een ander mijn plaats inneemt.

Dat de kunstroute (www.kunstroutemiddelburg.nl ) aan een behoefte voldoet, is altijd merkbaar aan het aantal bezoekers. ’t Moet wel heel erg slecht weer zijn, of heel erg warm, wil zo’n middag voor mij saai worden. Altijd zijn er interessante ontmoetingen. Altijd is er wel weer een regelmatige bezoeker die komt kijken of er nieuw werk hangt. Vaak ook een onverwachte ontmoeting met bijvoorbeeld bezitters van schilderijen van mij die ze elders in het land bij mij vertegenwoordigende galerieën hebben gekocht.

Regelmatig hoor ik daarbij van mensen die nog nooit in Middelburg zijn geweest “ik wist niet dat Middelburg zo’n interessante stad was!”. Want dat is één van de leuke kanten van die route, aan de hand van de kunstrouteplattegrond die overal verkrijgbaar is, kom je op plekken in de stad en in panden waar je anders niet zo gauw terecht zou komen. Was Middelburg in de 17^de eeuw ten slotte niet één van de belangrijkste Nederlandse steden en telt het niet nog steeds zo’n 1100 rijksmonumenten ondanks het grote bombardement door de Duitsers in mei 1940, een week nadat Rotterdam was platgegooid?

Mijn oude pakhuis uit 1738 aan de Korendijk 56 staat er in ieder geval nog steeds en iedereen is weer van harte welkom op de 1^ste zondag van de maand van 1 tot 5 uur.

Tot volgende week,

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl/

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Parijs, daar moest je zijn

Inderdaad, in Parijs moest je zijn. Maar dan als kunstenaar en in de 1^ste helft van de vorige eeuw. Want daar gebeurde HET. Dat Parijs is verdwenen. Daarvoor moet je nu naar Den Haag. Naar het Gemeentemuseum, voor de expositie “Parijs, Stad van de moderne kunst 1900-1960”. Recentelijk was ik daar dus.

Ik kom graag in dat museum. Niet alleen omdat het een prachtig gebouw is. Ook omdat ze vaak heel interessante tentoonstellingen hebben. En het is gewoon open. Kom daar maar eens om in Amsterdam! Met een beetje mazzel zijn daar volgend jaar het Rijksmusem en het Stedelijk nog niet open als ook het Van Gogh Museum voor een poos dicht gaat. Hoezo Museumplein?

Maar terug naar Den Haag, naar een interessante tentoonstelling. Want zoals gezegd, in Parijs gebeurde ‘t. Noem een kunststroming in de jaren tot 1950 en je komt in Parijs. Eerst de Fauvisten met mijn grote icoon Matisse (foto) en ook “onze” Kees van Dongen. Dan Picasso (foto) en Braque die samen het revolutionaire kubisme ontwikkelen.

 Met Fernand Léger (foto) als navolger die er weer een eigen draai aan gaf. En niet te vergeten Mondriaan (foto) die voor het kubisme naar Parijs ging. Je wilde daar als kunstenaar gewoon zijn om het allemaal mee te maken. De kunstenaarswereld was toen natuurlijk ook kleiner en overzichtelijker. Denk maar eens aan die vele duizenden Europese studenten die nu jaarlijks de kunstacademies verlaten. Zouden die nog plek vinden in de Lichtstad?

Om trouwens nog even door te gaan met die stromingen in Parijs, je had natuurlijk ook nog de ontwikkeling van de abstractie door o.a. Kandinsky (foto) en het ontstaan van het surrealisme met bijvoorbeeld Max Ernst (foto). Van al die BS’ers (Beroemde Schilders) is er in Den Haag werk te bewonderen.

Een aanrader, die tentoonstelling. Maar haast je, ‘t duurt nog tot eind januari.

Tot volgende week,

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl/

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Een steengoeie Nieuwjaarswens

Meer dan 200 jaar geleden ontwikkelde Arnold Senefelder de lithografie of steendruktechniek (litho=steen in het Grieks). Een paar weken geleden gebruikte ik die techniek om een nieuwjaarskaart te maken.

Destijds veroorzaakte Senefelders vinding een revolutie in de reproductie van o.a. muziekbladen, advertenties, sigarenbandjes en kunstwerken. Nu is er nog maar een selecte groep van maffe kunstenaars die het heerlijk vindt om litho’s te maken.

Destijds stikte het overal van de steendrukateliers, ’t was een grote industrietak. Nu zijn er per land nog maar een paar over waar een maffe meestersteendrukker die maffe kunstenaars bijstaat. 

Eén van die meesterdrukkers is Rudolph Broulim in Antwerpen  en één van die kunstenaars ben ik dus. Maar waarom gaan we niet gewoon met Photoshop aan de gang? Dat is toch veel moderner! Klopt. En ook dat doe ik graag, zoals op http://www.toos.biz/  is te zien. Maar die steendruk, dat is moeilijk uit te leggen, dat is een gevoel. Op zo’n speciale steen in een aantal drukgangen met meerdere kleuren een litho maken in kleine oplage is gewoon heel spannend. Elke keer weer dat avontuur met onverwachte wendingen omdat de technische mogelijkheden en moeilijkheden legio zijn.

Bekijk hier maar eens, om een indruk te krijgen, het ontstaansproces van één van mijn litho’s in Rudolph Broulims atelier.

Dit filmpje staat overigens ook op mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/ij4Pag. Nieuwsgierig geworden? Nog meer informatie is te lezen op http://www.toosvanholstein.nl/lithoned.html .

 Rudolph heeft een  mooie, jaarlijkse traditie geïntroduceerd. Hij vraagt zijn vaste kunstenaars dan een nieuwjaarssteendrukje in één kleur te maken. Iedereen  krijgt daarbij een ansichtkaartformaat op een grote steen ter beschikking om een ontwerp te maken. Ook dit jaar kreeg ik van hem weer die gelegenheid. Echt heel leuk, op die manier je eigen unieke Nieuwjaarskunstwerk maken in een oplage van 100. Daarmee hoop ik dan 99 mensen te verrassen, want één hou ik er natuurlijk zelf. Bepalen wie die kaarten gaan krijgen, is daarbij vaak een moeilijker proces dan het creëren van de litho zelf.

Tot volgende week,

TOOS.

http://www.toosvanholstein.nl/

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Een kunstzinnig MMXII toegewenst

TOOS neemt deze week de gelegenheid om te herstellen van alle kerst-, eindejaars- en nieuwjaarsactiviteiten. Even alle vuurwerkruis uit mijn hoofd verwijderen en de goede voornemens op een rij zetten net als alle kunstactiviteiten die mij ook dit jaar weer staan te wachten.

 Ik wens iedereen die dit leest een heel goed, gezond en kunstzinnig 2012 toe. Daarbij neem ik dan maar aan dat de door de Mayakalender voorspelde ondergang van de wereld nog even op zich laat wachten. Dat gedoe met de Euro is al ingewikkeld  genoeg.

Tot volgende week,

TOOS.

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Kunststukjes bij donkere dagen

Is ’t een kunststukje om stukjes over kunst te schrijven? Nou, niet echt. Zeker niet als je, zoals ik, al van kleins af aan altijd met kunst bent bezig geweest. Onderwerpen liggen voor het oprapen. Kunst en krisis, de Apocalyps die er volgens de Maya-kalender zit aan te komen. En dan nog dat gevaar van lezende vrouwen. Eigenlijk doe ik in dit blog niet anders. Maar dat zijn altijd kortere stukjes. Gedurende zeven jaar al weer schrijf ik ze ook een stuk langer voor het kwartaalmagazine van de Nederlandse Club aan de Côte d’Azur. Hoezo dat? Nou, ik verkeer regelmatig in Nice in mijn atelier daar. Zodoende dus!

 Hebben de foto’s in deze blogaflevering daarmee toevallig iets te maken? Inderdaad. Maar wat is dan het verband tussen die plaatjes? Een gravure van Collaer (rond 1580) met het 15^de eeuwse atelier van Jan van Eyck als onderwerp, een nogal opmerkelijke tekening van onze 17^de eeuwse  Rembrandt en het olieverfschilderij “De korenraapsters” van de 19^de eeuwse Franse kunstenaar Millet.

Ben je  nieuwsgierig naar de link tussen die werken? Dan is hier de link http://www.toosvanholstein.nl/artikelen/artikel27.html die de nieuwsgierigheid kan bevredigen. Op mijn website http://www.toosvanholstein.nl/ staan namelijk alle Kunsstukjes die in dat Magazine tot nu toe zijn verschenen. Ook dus het laatst gepubliceerde “To innovate or not to innovate, that’s the question”.

Maar er staan nog veel meer!

Mocht je tijd hebben en behoefte voelen je in deze donkere dagen rond Kerst te laten verlichten door verhalen over kunst van vroeger en nu? Je kunt er te kust en te keur. Dan Brown en de DaVinci code, diepte zien, De vrouw in de kunst, De gephotoshopte wereld en nog zo een en ander. Klik maar op http://www.toosvanholstein.nl/artikelen/artikelen.html .

Tot volgende week,

TOOS.

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

TOOS-doodle Twaalf

’t Was al weer een poosje geleden, mijn laatste TOOS-doodle. Die dateert nog van voor de blognaamswisseling van “TOOS in Fort Rammekens” in “TOOS&ART”. En omdat dit de 8^ste wekelijkse aflevering onder de nieuwe naam is, kun je wel ongeveer nagaan wanneer die laatste is gepubliceerd op mijn website http://www.toos.biz/ .

Nog even ter herinnering. Het leek me leuk om tijdens de expositie “TOOS in Fort Rammekens” af en toe een tekening te maken op mijn iPad en dat via die site voor iedereen vrij downloadbaar ter beschikking te stellen. Een zogenaamde TOOS-doodle. Kunst dus helemaal gratis voor niks en niemandal en nog gesigneerd ook!

Op mijn YouTube-kanaal staan een paar filmpjes over het maken van zo’n TOOS-doodle waarvan ik er één hier heb ingebouwd.

Elf heb ik er op zo’n manier gemaakt tijdens het halve jaar dat fort Rammekens ook een beetje van mij was. Maar het lijkt met toch wel leuk om af en toe, in een ook voor mij onvoorspelbare frequentie, nieuwe te maken. Nu dus bijvoorbeeld. De twaalfde.

 Op de openingspagina van  http://www.toos.biz/  is direct al duidelijk hoe je bij die doodle komt. Ze staan er trouwens allemaal nog. Dus mocht je van je kerstboom een kunstboom willen maken, wat let je dan om ze alle twaalf uit te printen en er in op te hangen. Ik ben benieuwd of er iemand ook zo gek is om dat te doen! Stuur me er dan als bewijs maar een foto van. Wie weet ben ik dan weer zo gek dat op één of andere manier te laten zien.

Is ’t trouwens ook nog een ideetje anderen met behulp van dit blog of de site te wijzen op het bestaan van die TOOS-doodles? Van mij mag ‘t, lijkt me leuk!

Tot volgende week,

TOOS.

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

 YouTube http://bit.ly/ij4Pag        

Wasquehal. Wat is dat, Wasquehal? Nou, gewoon Wasquehal!

Wasquehal, een exotisch klinkend woord. En toch is het gewoon een voorstad van Lille in Noord Frankrijk.  Maar wat heeft Wasquehal met mij te maken? Ik ga proberen dat uit te leggen. Halverwege 2010 kreeg ik een éénregelig Engelstalig mailtje uit Frankrijk. ‘’Of ik binnenkort nog een expositie had in Lille of omstreken?’’.  Mijn antwoord was ‘’nee’’ gekoppeld aan de vraag over het waarom van dit mailtje. Hierdoor ontspon zich een mailwisseling met  afzender Gérard die leidde tot een keten van gebeurtenissen. Kort samengevat: Gérard had van mij een schilderij, ooit gekocht op een beurs in Kortrijk bij een galerie uit Knokke en dat werk hing in zijn tweede huis in de badplaats Le Touquet-Paris Plage. Daarbij vond hij dat mijn kunst goed zou kunnen aanslaan in Noord Frankrijk. Nou, wie was ik om dat tegen te spreken! Gérard kende in Le Touquet kunstliefhebber Georges en Georges kende daar weer Jean-Marie Wagner, eigenaar  van Galerie Derrière la Dune. Beide heren zaten dus op een bepaald moment bij Jean-Marie met een boek van mij. En ik zat als gevolg daarvan in januari van dit jaar bij Jean-Marie in de galerie. Resultaat? Afgelopen  mei een vernissage in de grootste galerie van die gerenommeerde badplaats. Want gerenommeerd is die plek zeker sinds begin 20^ste eeuw tout chique Paris zich daar per trein heen spoedde. Het leek me wel leuk hier nog even mijn YouTube-filmpje in te bouwen over die opening en de ambiance van Le Touquet  zelf.

Maar dit verhaal moet nog  worden rondgemaakt. Afgelopen zaterdag was ik door Gérard en zijn vrouw Josy uitgenodigd om met hen  in hun nieuwe appartement in Wasquehal het dejeuner te nuttigen. Op z’n Frans betekent dat dus een uitgebreide maaltijd met,  want het is ten slotte Noord Frankrijk, champagne vooraf. In de eetkamer staarden nog lege wanden ons aan (zie foto). En op zo’n wand komt volgend jaar een ‘’Toos’’ te hangen: een drieluik. Er zijn slechtere redenen te bedenken voor een bezoek aan Lille/Wasquehal! 

Tot volgende week,

TOOS.

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

  

Linea recta naar de Lineart

Is Gent ver? Tja, dat hangt er natuurlijk vanaf waar je woont. Vanuit Middelburg is het maar een uur rijden en dat vind ik niet ver. Afgezien van een enkele afslagen rijd je bijna linea recta  via de Westerscheldetunnel naar het beursterrein  van Gent. Want daarheen was op 5 december de reis. Mijn Sinterklaasactiviteiten hadden zich al afgespeeld in het weekeinde, waardoor ik me van mijzelf vrijaf mocht gegeven voor een bezoek aan één van de grootste kunstbeurzen die België kent, de Lineart.

Dat is altijd een leuke beurs om rond te lopen omdat je er heel veel, maar ook heel andere galerieën en kunstenaars tegenkomt dan op Nederlandse beurzen. Dit jaar, naast natuurlijk uit België zelf, waren ze er uit Japan en Zuid-Korea, en van dichterbij uit Engeland, Duitsland, Frankrijk en ook Spanje. Sinterklaas zat hier ten slotte ook al zullen die hebben gedacht, want vergeet niet dat ons kinderfeest ook in Vlaanderen populair is.

Ondanks de ontzettend grote diversiteit aan kunst, voor mij één van de interessantste kenmerken van de Lineart, zag ik toch dezelfde tendensen als in Nederland. Veel fotografie, alhoewel wat minder dan op de Amsterdamse Affordable Art Fair waarover ik een poosje geleden schreef. Veel cartoonachtige kunst met felle kleuren. Steeds minder pure abstractie en steeds meer figuratieve elementen. Bij dat laatste is jammer genoeg, vind ik, af en toe toch te zien dat op diverse kunstacademies de basis die je vroeger kreeg met modeltekenen en goed leren kijken nu minder strak onderwezen wordt. Een aantal jaren geleden beschreef een kunstrecensent, die vooral viel op abstract werk, dit eens als “bewust onbeholpen”. Op zich is dat natuurlijk een prachtige taalkundige vondst. Maar ik kreeg soms toch de neiging om dat “on” ook voor “bewust” te zetten. In gesprekken met kunstenaars en galeriehouders is mij trouwens wel gebleken dat ik in die mening niet alleen sta.

Maar ik was hoe dan ook weer blij verrast om te zien wat voor grote variatie de kunstwereld heeft te bieden en hoeveel moois er jaar in jaar uit toch maar weer wordt gecreëerd. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Een XL-opening

Alhoewel Breukelen niet echt om de hoek ligt bij Middelburg was het voor mij toch min of meer een gewone opening met werken op dibond en kunststofbeelden als onderdeel van een groepstentoonstelling. Maar voor Peter Leen was het heel erg spannend. En niet alleen omdat ze woensdagnacht tot 5 uur bezig waren met de nieuwe galeriekrant, zaterdagnacht tot 3 uur met het maken van Thaise hapjes en zondag op cruciale momenten computer en printer vonden dat ze even rust nodig hadden .

Een paar weken geleden schreef ik er al over. Hij stak zijn nek ver uit door zijn Galerie Peter Leen in Breukelen meer dan 2x zo groot te maken. Dat vergt echte moed in tijden waarin overal in de kunstwereld wordt geklaagd over sterk teruglopende verkopen.

Mijn “meisjes” die midden in de nieuwe ruimte stonden waren dan ook heel erg nieuwsgierig. In fort Rammekens hadden ze deze zomer meer dan 10.000 bezoekers voorbij zien komen, maar hoe zou dat nu zijn? Tegen de galerieverlichting hadden ze voor alle zekerheid maar hun zonnebril opgezet, gewend als ze waren aan de donkerder fortruimten.

Wel, het werd dus een XL-opening, heel gezellig en ontzettend druk, echt passend bij de nieuwe benaming Galerie Peter Leen XL. Met direct ook een aantal verkopen. En waarom ook niet trouwens! We worden dan wel overstroomd met een zondvloed aan negatieve economische berichten, maar hoe komt ’t dan dat we in de EU bovenaan de lijst staan met het hoogste gemiddelde inkomen per inwoner? Alleen Luxemburg gaat ons nog voor omdat daar heel veel rijke buitenlanders wonen. We zouden gewoon onze zegeningen eens moeten gaan tellen, waaronder ook de rijke culturele traditie die we al kennen vanaf de 17^de eeuw. Laten we dat met z’n allen in stand houden!

Hoeveel negatiefs is er de laatste paar jaar niet afgekomen op de kunstwereld, soms terecht en soms volkomen onterecht. Ik noem maar wat trefwoorden: elite, subsidie, Henk en Ingrid, kunstbobo’s, graaiers, volkscultuur, musea, enz. Daarmee zou ik heel wat stukjes in dit blog kunnen vullen. Dat zal in de toekomst ook beslist wel gebeuren, maar nu dus nog even niet.

Laten we gewoon hopen dat de trend die Peter Leen dit weekeinde neerzette, zich doorzet! Waarom zouden we Sinterklaas alleen op 5 december vieren?

Tot volgende week,

TOOS

www.toosvanholstein.nl

www.toos.biz

De stilte van het atelier

Het verkeerde stereotyp van de kunstenaar is dat ie óf in het atelier óf in de kroeg zit. Nou, dat laatste ligt hoe dan ook al hééél ver achter me. En dat eerste? Dat gebeurt af en toe zelfs te weinig. Want de afleveringen in dit blog, samen met die van het voorgaande “TOOS in Fort Rammekens”, tonen wel aan dat er buiten mijn atelier ook erg veel gedaan moet worden.

Dus als ik een aantal dagen achter elkaar echt ongestoord in mijn atelier kan werken, is dat gewoon heerlijk! Geen andere prikkels dan die van mijn fantasie, de olieverfgeur, witte en pas halfaffe doeken,  te bewerken dibonds of een klomp was waaruit een nieuw beeld moet groeien. Gewoon de stilte van mijn atelier, in alle rust in mijn eigen wereld. Alles verloopt dan bijna als vanzelf zonder besef van tijd. Tegenwoordig heet ’t dan dat je in een flow zit. Ach, dat zal wel, maar ik houd ’t er maar gewoon opdat ik dan lekker in “die eigen wereld” zit.

De afgelopen tijd had ik daarvoor mooi de gelegenheid en kon ik ook gelijk aan de gang met twee nog maagdelijk witte doeken (zie de foto’s). Want in Zeeuws-Vlaanderen wil een stel kunstliefhebbers graag een grote “Toos” aan hun collectie toevoegen. Nou, daar heb ik dus niks op tegen! Maar zoiets is wel altijd extra spannend omdat in mijn achterhoofd natuurlijk de gedachte aan de opdrachtgevers zit en de ruimte waar het schilderij moet komen te hangen. Zo’n opdracht maak ik overigens altijd vrijblijvend want ik zou niet graag willen dat iemand verplicht is iets te kopen dat niet helemaal naar de zin is. Maar gelukkig is dat laatste een zeer zeldzaam verschijnsel gebleken bij al die opdrachten die ik in de loop van vele jaren heb uitgevoerd.

  Overigens zal het nog wel een aantal maanden duren voor die schilderijen af zijn. Want mijn schilderstechniek met olieverflaag over olieverflaag vraagt nu eenmaal heel veel tijd. Even in een dag een werk maken? Ik moet er niet aan denken! Na die dag begint het werk voor mij eigenlijk pas. Aan de slag dus en tot volgende week,

TOOS

www.toosvanholstein.nl

www.toos.biz

Het achterste van TOOS’ haar tong



De provincie Zeeland heeft een rijk, gevarieerd cultuurleven waarin ook de hedendaagse kunst een behoorlijke rol speelt. Ik spreek nu uit een al tien jaar lange ervaring sinds ik in 2001 in Middelburg kwam te wonen. Veel van dat cultuurleven is natuurlijk terug te vinden in media zoals krant, radio en tv. Zo ben ik al een aantal jaren beslist geen onbekende meer voor  Omroep Zeeland. Afgelopen zomer was er daar bij de tv-afdeling zelfs tweemaal belangstelling voor die grote expositie “TOOS” in fort Rammekens.

Deze populaire regionale zender heeft er sinds enige tijd een concurrent bij gekregen in de vorm van CTV Zeeland, de Commerciële TV Zeeland. Die nieuwe zender leek het interessant om mij eens te interviewen in mijn atelier. Een poosje geleden is de uitzending ervan al geweest, maar nu heeft de CTV- redactie me blij gemaakt met het toesturen van de video. En misschien maak ik de bezoeker van dit blog wel weer blij met het tonen van dit interview, waarin hier en daar ook nog wat beelden uit het fort voorkomen.

Wil je dus meer weten over TOOS en over het waarom van mijn kunstenaarsschap,  klik dan op de video hieronder.

Veel plezier en tot volgende week,

TOOS

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

Hij is een bijzondere galeriehouder, en dat is-ie!

De vader van Dik Trom, de jonge held uit de oude kinderboeken van Johan Kieviet en de gelijknamige speelfilm (2010) wist het zeker: “het is een bijzonder kind, en dat is-ie! Maar ik weet ‘t ook zeker van Peter Leen: ”hij is een bijzondere galeriehouder, en dat is-ie! Dat zijn taillemaat, net als bij Dik Trom, misschien iets te fors is, daarover kun je discussiëren. Maar zeker niet over zijn passie voor kunst, want die is beslist héél groot te noemen. Al een behoorlijk aantal jaren werk ik met hem samen en is er regelmatig werk van mij in zijn “Galerie Peter Leen” in Breukelen te zien (www.galeriepeterleen.nl) . Maar er zijn natuurlijk meer galeriehouders zoals Peter Leen. Wat maakt die rondborstige Amsterdammer dan zo bijzonder?

Dat is simpel. Wat stagneert er op dit moment niet? Huizenbouw, economie, horeca, lonen,werkgelegenheid, culturele ontwikkeling, onderwijsniveau, enz. En wat doet Peter? Die gaat zijn galerie uitbreiden. Kom daar tegenwoordig maar eens om. Wie durft zoiets vandaag de dag? Peter Leen dus! Direct naast zijn al bestaande expositieruimte kon hij er een grote, hoge hal bij krijgen. Dat zag hij helemaal zitten. Speciale kunstprojecten en een horecafunctie plus in de zomer een terras direct aan de Vecht om daar “tout Amsterdam en het Gooi” in hun glimmende sloepen en een glas witte wijn in de hand voorbij te zien tuffen.

Afgelopen zaterdag was ik in Breukelen om een aantal werken te brengen voor de openingsexpositie van de vernieuwde galerie op zondag 28 november. Want toen Peter mijn nieuwe TOOS-werk op alu-dibond in fort Rammekens had gezien, wist ie ’t gelijk. “Toos, dat wil ik erbij hebben in mijn nieuwe ruimte bij de opening”. Nou, wie ben ik dan om daar tegenin te gaan.

Zondagmiddag 28 november dus, een feestje dat je eigenlijk niet mag missen!

TOOS

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/



Knielen op een grafsteen

Nee, niet vanuit geloofsoverwegingen “Knielen op een bed violen”, zoals in die veel gelezen roman van Jan Siebelink, maar gewoon knielen op een grafsteen voor de kunst. Dat was bij mij het geval op deze foto, genomen in de middeleeuwse Martinikerk in het Friese Franeker.

In de vorige aflevering van dit blog meldde ik al dat ik “TOOS in Fort Rammekens” na het beëindigen van mijn expositie daar, zou voortzetten als “TOOS&ART”. Wat is dan een mooiere start dan daarmee te beginnen in een nog ouder bouwwerk dan het fort. Die prachtige Martinikerk!

Met die kerk heb ik een speciale band. Héééél lang geleden in de grijze oudheid, in 1996 dus, had ik daar een grote tentoonstelling gedurende de zomermaanden, wanneer het gebouw dagelijks open is voor het publiek. Eén van de attracties wordt gevormd door de eeuwenoude grafstenen waarvan sommige nog uit de 15^de eeuw. De uitgehakte teksten en symbolen erop waren toen voor mij uitgangspunt voor die tentoonstelling. Dat werd zo gewaardeerd door de kerkgemeenschap en de duizenden bezoekers dat ik er in 2004 weer  terugkwam voor een nieuwe expositie, “De mens op weg”. Voor beide manifestaties heb ik er veel op mijn knieën gelegen, niet om boete te doen, maar om met de rubbingstechniek delen van de grafstenen met oliekrijt over te nemen op schildersdoek. En nog steeds maak ik af en toe een afspraak met de koster als ik weer eens iets wil rubben voor een kunstwerk. Zo ook afgelopen week om oude teksten over te nemen op Japans papier, waarvan ik in 2008 een grote rol kocht in Peking toen ik daar artist in residence was. Wat er met deze nieuwe rubbings gaat gebeuren weet ik al wel, maar dat ga ik nu nog niet verklappen. Net zo min als waarom ik daar in Friesland ook nog even in Elahuizen, Workum en Leeuwarden was. Dat wordt te zijner tijd wel onthuld in dit blog. Wel kan ik hierbij vertellen dat in 2013 Toos weer de hele Martinikerk gaat vullen met kunst.

Op naar de AAF

Als kunstliefhebber geniet ik ook graag van de kunst van vakgenoten en dan zijn beurzen daarvoor een prima plek. Zo was er afgelopen week alweer voor de 5^de keer de AAF, de Affordable Art Fair, in de Amsterdamse Westergasfabriek. De unieke formule voor die kunstbeurs is voor het eerst ontwikkeld in Londen en houdt in dat de te kopen kunstwerken nietr duurder mogen zijn dan € 5000 en dat men zich richt op een jong en dynamisch publiek. Dit idee is zo aangeslagen dat de organisatie erachter nu over de hele wereld zulke Art Fairs organiseert. Afgelopen zaterdagmiddag was het daar in Amsterdam ook weer razend druk. Het leuke is dat je daar goed de ontwikkeling van kunsttrends kunt waarnemen. Drie jaar geleden werd al duidelijk dat jongere generaties grote belangstelling hebben voor digitale fotografie. Photoshoppen is daarbij een begrip geworden dat heel veel verschillende kunstladingen dekt. En, zo kon ik zien, die ontwikkeling is alleen nog maar sterker geworden. Galerieën waarbij vroeger echt geen foto binnenkwam, zie je nu stuk voor stuk overstag gaan. Overigens ben ik daar als TOOS natuurlijk ook mee aan de gang gegaan voor mijn expositie in fort Rammekens, zoals uitgebreid is te zien op http://www.toos.biz/ en de video’s op mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/ij4Pag. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl/

http://www.toos.biz/

“TOOS in Fort Rammekens” wordt “TOOS & ART”

Na de ontmanteling van de tentoonstelling “TOOS-de ontdekkende mens” in fort Rammekens en het nog snel plaatsen van zowel de video als de fotoshow “Expo TOOS in Fort Rammekens” op YouTube http://bit.ly/ij4Pag was ik echt wel toe aan een potje afkicken. En zeg nou zelf, wat is daarvoor aangenamer dan een warme en zonnige omgeving. Dat werd dus Nice, de stad die ik altijd typeer als “Parijs in het klein, maar dan op z’n Italiaans”.

Ik heb daar een atelier in een heerlijk levendige en kleurrijke buurt met een dagelijkse ochtendmarkt voor de deur (zie foto) en le tramway om de hoek om binnen een paar minuten aan de beroemde Promenade des Anglais van het boulevard en strandleven te kunnen genieten. Tegelijkertijd had ik zo de gelegenheid om met de eigenaar van Galerie Qvadrige, met wie ik al jaren samenwerk, details te bespreken voor mijn expositie daar volgend jaar september. Want het tentoonstellingsleven gaat natuurlijk wel gewoon door, ook al is fort Rammekens dan nu afgelopen.

Daarmee is de naam van dit blog, na 42 afleveringen, natuurlijk ook over de houdbaarheidsdatum heen. Maar, zoals ik een paar weken geleden al liet doorschemeren, heb ik de smaak te pakken en lijkt het me interessant om er mee door te gaan. Het karakter van het blog zal natuurlijk wat algemener worden omdat het nu niet meer aan het fort gelinkt hoeft te zijn. Daarom leek TOOS & ART me een goeie. Want uiteindelijk zal de kunst met van alles er omheen toch leidraad blijven.

Op die manier kan ik nu ook aandacht geven aan een tentoonstelling van mij in galerie Tolg’Art in Wierden (http://www.tolg-art.nl/) . Van de topografie op school weet iedereen zich vast nog te herinneren dat deze plaats vlak bij Almelo ligt. Of ben ik nu misschien iets te optimistisch? Hoe dan ook, tot en met 19 november zijn daar zowel olieverfschilderijen als werk op alu-dibond van mij te bekijken (zie ook foto). Meer gegevens staan in mijn laatste Nieuwsbrief op de website http://www.toosvanholstein.nl/ . En naast de galerie kan ik ook de omgeving daar ten zeerste aanraden. Ik heb er nu een paar dagen doorgebracht en spreek dus als ervaringsdeskundige.

Tot volgende week op TOOS & ART.

TOOS

Video van de expo “TOOS” in fort Rammekens nu op YouTube

Het fort is dus weer leeg, bijna klaar om in de winter te midden van de natuur aan zichzelf te worden overgelaten. Overigens zou dat nog wel eens tegen kunnen vallen gezien de restauratieplannen voor die machtige muren waaruit stenen beginnen weg te vallen en waarin allerlei scheuren ontstaan. Er was in de afgelopen lente zelfs sprake van dat er misschien in de zomer al steigers zouden komen te staan. Maar mijn levensgezel, die enige ervaring heeft met ambtelijke en wettelijke procedures, wist mij gerust te stellen. Dat zou allemaal nog wel wat langer gaan duren dan in de pers werd vermeld. En hij had gelijk. 

Vandaar dat de enige steigers in het fort die waren die er speciaal voor de expositie werden opgebouwd. Die zijn dan ook te zien in “video expo “TOOS” in fort Rammekens” over de tentoonstelling,  nu aan te klikken

op YouTube http://bit.ly/ij4Pag. Het leek me namelijk wel interessantom als afsluiting van “TOOS-de ontdekkende mens” nog een filmpjete maken over de expositie. Dat is een leuke herinnering voor al die mensen die het fort bezochten en voor hen die dat niet deden is het misschien aanleiding tot het besef “nou weet ik wat ik gemist heb, toch jammer dat ik niet ben geweest”.

Naast de video opnamen zijn er natuurlijk ook nog heel veel foto’s van de expositie. Daarom heb ik, naast de film, ook nog een speciale fotoshow gemaakt. Mijn Apple kan daarmee heel goed overweg. Dus op YouTube staat nu ook nog “photoshow expo “TOOS” in fort Rammekens”.

Tot volgende week.

TOOS

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

De laatste loodjes

Het is altijd verbazingwekkend hoe in een paar dagen iets snel is af te breken dat een aantal weken heeft gekost om op te bouwen (zie de diverse foto’s). In die zin vallen de laatste loodjes dan wel weer mee. Alhoewel het toch met enige weemoed is dat ik nu die kazematten in fort Rammekens langzaam leeg zie worden. Het heeft ten slotte ook heel wat energie en hoofdbrekens gekost om ze te vullen. Ik zie ons nog staan zoeken naar spijkers in de muren om werk aan op te hangen. Want in de muren van zo’n rijksmonument mag natuurlijk geen spijker meer geslagen worden tenzij er via ondoorgrondelijke

bureaucratische wegen toestemming voor wordt gegeven. En electriciteitssnoeren voor de extra aangeschafte

bouwlampen, die nodig waren voor de uitlichting, mogen natuurlijk niet zomaar over de vloer liggen te slingeren. Daarvan heb ik wel weer geleerd dat je dan leert heel inventief te zijn, waardoor alles uiteindelijk toch goed komt. Houtjes, touwtjes, latjes, steigers, piepschuimblokken, plastic binders, kneedgum, houten wiggen, punaises, gootjes en wat al niet hebben we gebruikt. Het heeft tijdens de opbouw in april lichamelijk menige zweetdruppel gekost, mondeling af en toe een krachtterm en geestelijk vele nachtelijke denkuurtjes als ik niet kon slapen.

En nu? Nu is het een mooi avontuur dat een half jaar heeft geduurd. Alhoewel, in feite is het natuurlijk veel en veel langer geweest als je alle voorbereidingstijd meetelt. Maar dat heeft me ook weer op allerlei nieuwe sporen in mijn kunstcarrière gezet, nog afgezien van dit blog, alle video’s op mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/ij4Pag, mijn tweede website www.toos.biz en de activiteiten op social media als Facebook, Twitter en LinkedIn.

Tot volgende week.

TOOS

http://www.toos.biz/

http://www.toosvanholstein.nl/

Nr.21 nog tot 9 oktober in fort Rammekens

Expo “TOOS” bijna voorbij

Het zit er bijna op, die expositie “TOOS- de ontdekkende mens” in dat prachtige fort Rammekens. Alleen deze week nog met zondag 9 oktober als laatste dag. Met terugkijken op die lange en enerverende tentoonstelling wacht ik dus nog even. Eerst moet er op 10 en 11 oktober nog worden afgebroken. Dat wordt flink doorwerken,  maar gelukkig is de temperatuur in de kazematten van het fort altijd zodanig laag dat de spreekwoordelijke zweetdruppels waarschijnlijk ook echt spreekwoordelijk blijven.

De kunstwerken die er nu nog hangen en staan, komen vast en zeker wel weer ergens anders tevoorschijn. En daarvan zal ik dan ongetwijfeld verslag doen in dit blog. Want het lijkt me leuk om er mee door te gaan, gezien alle positieve reacties die ik op “TOOS in Fort Rammekens” kreeg. Alleen de naam zal natuurlijk wel veranderen. Hoe? Dat merk je wel.

21^ste bij de verkiezing Kunstenaar van het Jaar

Afgelopen weekeinde werd bekend welke kunstenaars door het kunstpanel van de verkiezing genomineerd zijn voor de laatste acht, die nu de laatste publieke verkiezingsronde ingaan. Daar zit ik niet bij. Maar ik ben er al heel tevreden mee dat van al die duizenden kunstenaars in Nederland mijn persoontje is geëindigd op nummer 21. Kijkend naar de totaallijst van 100 kunstenaars met daarin heel bekende namen vind ik dat helemaal geen gek plekkie! Nieuwsgierig naar die lijst? Kijk maar eens op http://www.kunstweek.nl/verkiezing/galerie2012.asp .

Wie nog een stem wil uitbrengen op maximaal twee van de kunstenaars bij de laatste acht kan dat doen via http://www.kunstweek.nl/verkiezing . Ik heb ‘t al gedaan natuurlijk.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl