The name is Dibond, Alu Dibond

Ik kon het niet nalaten om voor deze aflevering een variatie te maken op de uitspraak die door ons aller oer-007 Sean Connery wereldberoemd werd gemaakt. Maar het betreft hier geen persoon. Het gaat over een dun plaatmateriaal dat uit verschillende lagen is opgebouwd waarvan de bovenste van aluminium is.

Met de modernste druktechnieken en inkten kan men tegenwoordig op bijna alles drukken: glas, hout, tegels en waarom dus ook niet op aluminium. Voor mij was dit alu-dibond een uitkomst bij de expositie in het fort omdat ik daar door de klimaatomstandigheden geen olieverfschilderijen kon ophangen. Ik liet er delen van schilderijen van mij digitaal op over brengen waarna ik er verder op door kon schilderen. Vaak had ik ze daarbij van te voren ook al in de computer bewerkt.

Zo is een reeks nieuwe werken ontstaan die overal kunnen hangen, ongeacht de omstandigheden. In de sauna, in de badkamer, in weer en wind. Dus ook in de tuin, zoals bij de kunstliefhebbers op de foto hierbij!

Nieuwsgierig? Er hangt dus een hele serie in fort Rammekens, maar natuurlijk ook in mijn atelier. En verder nog in Galerie De Norenburgh in Middelburg, schuin tegenover dat atelier. Galeriehouders Hans en Marja Willems waren zo enthousiast dat ze er beslist iets van wilden tonen. Verder staat er natuurlijk het nodige op www.toos.biz .

TOOS

www.toos.biz

To doodle or doedel, that’s the question!

Twee weken geleden alweer, die laatste TOOS-doodle. Dus zo langzamerhamd weer tijd voor een nieuwe.

Iemand vroeg me laatst waarom ik dat woord niet vernederlands tot doedel. Maar ja, dat doet me iets te veel denken aan de uitdrukking dat iemand een Jan Doedel is. En dat wordt in het algemeen niet gezien als een positieve benaming. Dus blijf ik maar bij het Engelse doodle. Die twee o’s erin staan ook mooier bij TOOS. Een nieuwe TOOS-doodle dus, te vinden en te printen via www.toos.biz.

Op mijn YouTube-kanaal staat tussen veel andere video’s over de expositie in fort Rammekens nog steeds het filmpje over het maken van zo’n doodle http://youtu.be/y7UC5NtBMz0 . Binnenkort zal ik eens een nieuwe video daarover erbij plaatsen.

Ook wil ik nog even wijzen op de mogelijkheid om via email nieuwe afleveringen op dit blog te ontvangen zonder daarvoor naar deze blogsite te hoeven gaan. Tik bovenaan in de linker kolom hiernaast maar je emailadres in het kleine witte vierkantje naast “submit” en onder “follow by email”. Na klikken op “submit” volgt de rest vanzelf. En voor degenen die dat op prijs stellen: dit alles gebeurt volstrekt anoniem.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

Geheime tekens

Nee, geen spionnengeheimtaal, geheimzinnige signalen uit het verre heelal of tekens van een onbekende pre-Columbiaanse taal. Maar wel de geheime tekens van groep 8 van basisschool ’t Klinket in Koudekerke die zij schilderden op een groot zeildoek dat ik van een vriend van mij, een fervent zeezeiler, had gekregen voor dit doel.

Eigenlijk hoef ik er zelf niet veel over te vertellen. Dat kan ik rustig overlaten aan Eugène de Kok, redacteur van weekblad BODE. Hij was er namelijk bij toen de leerlingen in fort Rammekens aan de slag gingen en publiceerde er over onder de kop “Toos van Holstein laat kinderen bij zichzelf te rade gaan”. Hieronder staat een deel van zijn artikel en ook een video van het werk van de leerlingen.

“Ik heb de kinderen gevraagd een teken te maken dat voor hen symbool staat. Daardoor moesten ze nadenken over hun identiteit en dat proberen vast te leggen”, legde Toos van Holstein uit.Leraar Martien Le Clercq deed het voorbereidende werk met de leerlingen in de klas. Het was geen gemakkelijke opgave, zei hij. “Toch vind ik het heel knap hoe ze het hebben gedaan en dat sommige symbolen erg treffend zijn.”

De kinderen kregen van Van Holstein een Siberisch krijtje, een kwast en een bekertje Oost-Indische inkt om het op één van de twee grote stukken zeildoek te tekenen.

Een gelijksoortig project ondernam Van Holstein al eens eerder in Peking, toen ze in het jaar van de Olympische Spelen (2008) was uitgenodigd te exposeren in een galerie in de Chinese miljoenenstad. Daar werkte ze met lokale vrouwelijke kunstenaars. Ook hen vroeg ze iets van henzelf om te zetten naar een symbool op metershoge banieren, die Van Holstein uit Nederland had meegebracht. Later maakte de Middelburgse de verschillende schilderingen tot één geheel. In de ruimten van fort Rammekens zijn de resultaten van die oefeningen te zien (zie de video “Banners on the move” op YouTube http://bit.ly/ij4Pag over deze banieren). De kinderen van ’t Klinket werkten in een kazemat tussen de banieren uit China. “Ook met wat zij hier maken wil ik wat gaan doen.”

Ze keek tevreden naar de schilderende kinderen, die niet schroomden haar om raad te vragen. “Het was best lastig iets te verzinnen, maar toen ik eenmaal iets had ging het makkelijker”, zei ’t Klinket-leerling Valerie Schipper. Ze bedacht een teken dat bestond uit meerdere onderdelen: “Een golf voor mijn achternaam, een hartje voor mijn familie en vrienden en een sleutel voor de geheimen die ik heb. Alleen speciale mensen die ik ken, kunnen bij die sleutel”, somde ze er een paar op. Haar klasgenoot Patrick de Looff maakte een combinatie van een zandloper (‘die staat voor de tijd dat je hier bent’), letters die iets voor hem betekenen en een vogel. “Die staat voor vrijheid, omdat ik het belangrijk vind dat je in vrijheid kunt leven.”

Tot zover Eugène de Kok.

De zeildoeken heb ik na de workshop met de kinderen in mijn atelier nog wat bewerkt om de tekens met elkaar te verbinden en het geheel wat kleuriger te maken. Nu hangen ze in een kazemat in het fort en zijn ze voor iedereen te zien. Eigenlijk is dat een speciale “kinderkazemat” want de toegang is zo laag dat volwassenen moeten bukken om er in te kunnen. Ik hoop dat velen het werk komen bekijken want de jongens en meiden van ’t Klinket verdienen dat. Ze mogen best heel trots zijn op hun werk!

Zowel op YouTube http://bit.ly/ij4Pag als hieronder is de video van de workshop te zien.

 

Helemaal gratis en bijna gratis

Helemaal gratis

It’s TOOS-doodle time! Op www.toos.biz is weer een nieuwe, gratis TOOS-doodle te downloaden. Elke keer geniet ik ervan om met zo weinig mogelijk bewegingen op het touchscreen van de iPad de illusie weer te geven van een figuur of een bouwwerk of een combinatie van beide (zie hiervoor de video op  mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/ij4Pag) Want dat is voor mij toch de kunst van die doodle! Met enkele lijnen en kleuren iets maken wat door iedereen herkenbaar is. In dit geval is het dat nieuwsgierige meisje dat in mijn tentoonstelling in fort Rammekens zo’n grote rol speelt.

Van diverse kanten heb ik al vernomen dat verzamelaars alle TOOS-doodles uitprinten en zelfs inlijsten. Ik heb niet de illusie dat ik hierbij de verzamelwoede van de AH-voetbalplaatjes ook maar in de verste verte kan benaderen, maar het is wel heel leuk om te weten. Ook als screensaver schijnen ze al een functie te hebben.

Bijna gratis

En dan iets dat je bijna gratis zou kunnen noemen.

Vorige keer schreef ik al iets over mijn steendruk “RENAISSANCE” met de poort van fort Rammekens als basis. In het Antwerpse atelier van meestersteendrukker Rudolf Broulim mocht ik die 3-kleuren steendruk in een oplage van 50 helemaal gratis maken. Niet alleen van de TOOS-doodle is het onstaansproces op YouTube http://bit.ly/ij4Pag te volgen maar ook dat van de steendruk. Dat kan trouwens ook hieronder via het videoschermpje.

Over het maken van zo’n steendruk is verder uitgebreid te lezen op http://www.toosvanholstein.nl/lithoned.html .

Het voor niets aanbieden van zijn atelier en zijn diensten was de manier van Rudolf om mijn non-profit expositie “TOOS-de ontdekkende mens” te sponsoren. Want nu kan dat unieke kunstwerk aan liefhebbers worden aangeboden voor de ontzettend lage prijs van € 100 waar steendrukken normaal gesproken vanaf minimaal zo’n € 300 te koop zijn.

Geïnteresseerden kunnen daarvoor contact zoeken met mij (toos@toosvanholstein.nl) of met de Stichting “Expo Fort Rammekens” (efr@hccnet.nl) die de verkoop regelt. Want het is die stichting die, in samenwerking met het Zeeuws maritiem muZEEum, de expositie mogelijk heeft gemaakt door subsidie te verkrijgen bij o.a. de Rabobank Walcheren/Noord-Beveland, de Stichting Moerman Promotie Vlissingen, het Prins Bernhard Cultuurfonds Zeeland en het VSBfonds.

Met de verkoop van de steendruk hoopt de Stichting “Expo Fort Rammekens” nu de laatste gaten in de begroting te kunnen dichten.  

Geboorte van “RENAISSANCE”, de steendruk

Ik vind het heerlijk af en toe een steendruk te maken. Maar daar moet wel een aanleiding toe zijn, want het blijft een heel bijzonder proces waarin ik mij dan moet storten. Die meer dan 200 jaar oude techniek vergt namelijk een intense samenwerking tussen de kunstenaar als  maker en de steendrukker als technisch tovenaar. Ik zal hier niet in technische details treden want dan zou deze blogaflevering wel heel erg lang moeten worden. Maar voor de geïnteresseerden verwijs ik naar een artikel erover op mijn website www.toosvanholstein.nl met de link http://www.toosvanholstein.nl/lithoned.html .

Wel wil ik toch nog even kwijt dat de steendruktechniek begin 19^de eeuw een revolutie veroorzaakte in de communicatie. Daardoor konden er ineens reclameposters en verpakkingen worden gemaakt, hoefde men de noten op muziekbladen niet meer met de hand te kopiëren en werd het drukken van atlassen en prenten veel makkelijker en goedkoper. En kunstenaars ontwikkelden technieken waardoor prachtige kunstwerken in vele kleuren in oplage konden worden gecreëerd. De affiches van Toulouse Lautrec over het fin du siècle in Monmartre in Parijs zijn wereldberoemd geworden.

De aanleiding voor mijn nieuwste steendruk was de expositie “TOOS” in fort Rammekens in combinatie met de renaissancepoort van het fort. Die poort is in Nederland uniek want zo’n Italiaans ogende poort uit 1547 vind je nergens anders. Maar goed, het fort werd dan ook ontworpen door een Italiaanse architect in opdracht van de landvoogdes en zus van Karel V, Maria van Hongarije.

In samenwerking met Rudolf Broulim, meesterdrukker in Antwerpen, heb ik dus een 3-kleuren steendruk gemaakt in een oplage van 50. Die is nu te zien in het fort en ook in mijn atelier. Hoe die steendruk “RENAISSANCE” tot stand kwam, laat ik zien in een video op YouTube waar op mijn kanaal TOOSvanholstein http://bit.ly/ij4Pag nog heel veel meer te zien is over de tentoonstelling in het fort.

Maar de gemakzuchtigen onder ons hoeven alleen maar even in het videovenster hieronder te klikken.

Een volgende keer vertel ik nog wel eens meer over deze steendruk.

En TOOS doodelt voort

Toch wel handig hoor, zo’n iPad! Jammer genoeg is ie toch net wat te groot om in een binnenzak te steken , maar een gemiddelde damestas is meestal iPad-vriendelijk genoeg.

Dat betekent dus dat ik op mijn gemak overal kan TOOS-doedelen. Thuis natuurlijk sowieso. Maar een zonnig terras in Middelburg of Nice? Geen probleem! Als er op zo’n terras dan ook nog WiFi is, is TOOS helemaal blij en is een nieuwe doodle snel doorgestuurd.

Ik begreep uit de krant en het journaal dat scholen grote problemen hebben met het gebruik van de smartphones in de klas door leerlingen. Ik kan me daar iets bij voorstellen, maar die dingen hebben toch ook hun voordelen. Want op de iPhone, van de andere smartphones weet ik ’t eerlijk gezegd niet, kun je ook doodelen. Daaraan zouden tekenleraren best wel eens aandacht kunnen besteden.

In ieder geval staat er weer een nieuwe, gratis te downloaden TOOS-doodle op www.toos.biz . Plaats van ontstaan: een poosje geleden een terras in Nice. Plaats van versturen toen: zo’n bekende Amerikaanse hamburgerzaak waarvan ik de naam maar niet zal noemen. Want eigenlijk schaam ik me daar wel een beetje voor. Maar ja, ze hadden WiFi zonder verder enige beperking!

Ook komt er nu zo langzamerhand, na alle drukte van de laatste maanden, tijd om die nieuwe, tweede site van mij - www.toos.biz - weer verder uit te bouwen. Onder TOOS-art heb ik er een aantal nieuwe foto’s van kunstwerken bij gezet die op de expositie in fort Rammekens zijn te zien. Maar ja, dan moet je daar al wel geweest zijn natuurlijk. Dus voor de nog-niet-bezoeker, kijk maar eens op de site of ga spoorslags naar dat prachtige fort bij Ritthem/Vlissingen. 

I.v.m. de nieuwe doodle is op mijn kanaal op YouTube http://bit.ly/ij4Pag de video over het maken van een TOOS-doodle nu bovenaan de rij van filmpjes gezet. Maar voor 't gemak staat die video nu ook hieronder.

Alice in Aluminiumland

Als je mijn tentoonstelling “TOOS-de ontdekkende mens” in fort Rammekens al hebt bezocht, heb je kunnen zien dat daarin een klein meisje een belangrijke rol speelt. Voor mij is ze in die expositie het symbool voor dat ontdekken, voor nieuwsgierigheid, een soort Alice in Wonderland. Als kind hebben we van nature allemaal een grote nieuwsgierigheid in ons, we willen de wereld verkennen. En dat er veel te leren valt is duidelijk, iedereen begint ten slotte op nul!

Voor mij als kunstenaar is dat kleine meisje heel belangrijk gebleven. Ik koester haar kinderlijke onbevangenheid zo goed als mogelijk ondanks het ouder worden. Zo probeer ik door haar ogen te blijven kijken opdat ik me elke keer weer verbaas over de ons omringende wereld. Dat levert heel veel inspiratie op kan ik verzekeren!

Dat meisje is in diverse gedaanten terug te vinden in het fort. Zo staat mijn Alice, in aluminium gegoten, ook ergens verborgen in de installatie “Dream City” verlangend naar buiten te kijken door een schietgat. Maar voordat ze daar stond, moest er heel wat gebeuren. Iets daarvan laat ik nu zien in de nieuwste video op mijn YouTube kanaal met link http://bit.ly/ij4Pag . Maar wil je 'm nu al zien, klik dan gelijk in het venster hieronder.

Eerst de schetsen, dan het wasmodel met daarin verwerkt allerlei materialen die kunnen verbranden in de oven van de gieterij. Dan de moedermal en ten slotte het eerste volledige wasmodel waarmee het beeld wordt gegoten. Ik zal maar niet in de technische details treden. Feit is dat ik op deze manier mijn eerste aluminium beeld liet gieten. Want tot nu toe had ik steeds in brons gewerkt.

Dat er bij het gieten nog wel eens iets fout kan gaan in het Wonderland van Alice bleek heel duidelijk. Er zal blijkbaar een klein gaatje aan de onderkant van de mal want het hete aluminium, vloeibaar als water, stroomde er onder even hard uit als het er aan de bovenkant in werd gegoten. En dat vloeibaar aluminium met zuurstof in de lucht lekker kan fikken en roken, weet ik nu ook! Kijk maar eens goed op die film http://bit.ly/ij4Pag .

Zie voor meer informatie over de kunst in het fort ook de site www.toos.biz .

  

“Beperkingen van omgeving zorgen voor nieuwe creativiteit”

Met die uitspraak van mij begon het grote artikel van PZC-journalist Rolf Bosboom (voor de buitenstaander: PZC= Provinciale Zeeuwse Courant) over mijn expositie in fort Rammekens.

Ik wil jullie dat artikel natuurlijk niet onthouden. Dus lees maar!

Artistieke ontdekkingstocht in het fort

Toen Toos van Holstein eind 2009 rondliep in fort Rammekens, wist ze meteen: dit is een prachtige plek om te exposeren. Maar tegelijkertijd was er het besef dat het een groot avontuur zou worden.

Het zestiende-eeuwse bouwwerk mocht op geen enkele manier worden aangetast en olieverfschilderijen kon ze thuislaten, omdat die een maandenlang verblijf in de vochtige en zilte omgeving niet zouden doorstaan.

Juist die beperkingen hebben bij de beeldend kunstenaar uit Middelburg een golf van nieuwe creativiteit teweeggebracht. “Ik wilde al heel lang iets met digitale technieken gaan doen. Dit was een mooie gelegenheid. Ik had 101 ideeën, maar hoe ga je die uitwerken? Je moet alles zelf doen. Dat is een heel avontuur geworden, waarbij ik een aantal tegenslagen moest overwinnen”. Ter onderscheid van haar gebruikelijke werk presenteert ze het werk onder een (iets) andere naam: TOOS. Vrijwel geen ruimte in het fort heeft ze ongebruikt gelaten. Overal in de kazematten en spelonken is wel iets te zien, zoals fotoprints op aluminium, monotypes, beelden van kunststof en aluminium, diaprojecties, een film en installaties. Haar bekende schilderijen keren terug op de fotoprints, vaak sterk uitvergroot en gecombineerd met bijvoorbeeld foto’s die Van Holstein tijdens reizen heeft gemaakt.

“Ik ben erg geïnteresseerd in nieuwe technieken. Zo ben ik volop bezig met tekenen en schilderen op de iPad. Het bewerken van beelden op de computer vind ik ook ontzettend leuk”.

In diverse gedaanten en op meerdere plaatsen in de tentoonstelling duikt een meisje op. Het is een verwijzing van Van Holstein naar haar jeugd, waarin ze vaak buiten de groep viel. Een van de meisjes op de expositie loert door een schietgat naar buiten. “Dat ben ik, als klein meisje, dat op zolder in een fantasiewereld zat en dat naar buiten wilde, nieuwsgierig naar de wereld om haar heen. Voor mij is het meisje het symbool van altijd verder willen, van steeds weer nieuwe dingen ontdekken”.

‘De ontdekkende mens’, luidt de titel van de tentoonstelling dan ook. Zoals de bezoeker er steeds weer nieuwe dingen ontdekt, heeft Van Holstein er - mede gedwongen door de omstandigheden - nieuwe artistieke wegen gevonden. Niet voor niets zijn poorten een ander belangrijk thema geworden, als symbool van een overgang naar een nieuwe fase, naar nog onontgonnen gebieden, fysiek en mentaal.

Een blikvanger in het fort zijn de Chinese ‘banners’. Het zijn grote stroken waarop Van Holstein in 2008 sterk uitvergrote delen van haar schilderijen afdrukte voor een expositie in Peking. Daar werden ze beschilderd door jonge, Chinese vrouwen.

Nu zijn de werken weer in Nederland en heeft de kunstenaar ze opnieuw bewerkt. “De banners zijn met mezelf op reis. Ik vind het belangrijk om ze te laten zien, omdat ik mezelf opnieuw heb ontdekt in China.”

Het werk van Van Holstein is in een groot aantal landen te zien, maar zelden dicht bij huis. Daarom vond ze het belangrijk ook eens een groot project in eigen provincie te doen. “Ik woon en werk nu tien jaar in Middelburg. Dat leek me een goede aanleiding om iets moois aan Zeeland te geven.”

Meer informatie over de tentoonstelling, waarbij ook een catalogus is verschenen, is te vinden op www.toos.biz .

Trouwens, nog niet de uitzending van Omroep Zeeland over de expositie gezien? Link dan maar even naar http://bit.ly/j4J88p .

Maar ook de kathedraal van Amiens is oud!

Ooit gedacht dat die Franse kathedralen er toch allemaal wel een beetje grijzig bij staan? Vergeet ’t maar. Ze toonden vroeger één kakofonie van kleuren!

Je begrijpt ’t al. Na het zijstapje in de vorige aflevering met Toos even niet in fort Rammekens maar in Le Touquet-Paris-Plage permitteer ik me er hier nog één.  Maar dat is dan ook voorlopig weer de laatste beloof ik.

Niet echt ver van Le Touquet, voor Franse begrippen ten minste, ligt Amiens. En Amiens heeft een prachtige gotische kathedraal die nog heel wat ouder is dan fort Rammekens . Het leek me interessant daarvan wat te laten zien op YouTube. Link maar naar http://bit.ly/ij4Pag .

De bouw van deze grootste kathedraal van Frankrijk begon al in de 13^de eeuw. Aan zo’n oude kerk kan ik nooit voorbij gaan. Vaak zijn  er de prachtigste kunstwerken te vinden. In Amiens vind je in het voorportaal bijvoorbeeld nog heel veel oorspronkelijk beeldhouwwerk. Dat is echt bijzonder omdat er in de loop der eeuwen vaak heel veel is verdwenen. Wij hebben in onze 16^de eeuw dan wel de Beeldenstorm gehad waarbij in de, van oorsprong, natuurlijk allemaal katholieke kerken veel kunst werd vernietigd. Maar wat er tijdens de Franse revolutie eind 18^de eeuw allemaal gebeurd is met de kerkelijke kunst? Dat wil je echt niet geloven!

Daarom is het zo bijzonder om in Amiens nog zoveel terug te vinden. Bijzonder ook is dat hier bij de restauratie de laatste jaren veel onderzoek is gedaan naar de minieme hoeveelheden kleurpigmenten die nog in de beelden van het voorportaal zijn terug gevonden. Naar aanleiding daarvan is een lasershow ontwikkeld die in het toeristenseizoen die beelden ’s avonds aanlicht met hun oorspronkelijke kleuren. Ik kon dit jammer genoeg nog niet meemaken maar heb er wel foto’s van gezien. Echt ongelooflijk! Gaan zien als je in de buurt bent. Zo worden de middeleeuwen ineens heel anders ingekleurd.

Toos niet in Fort Rammekens maar in Le Touquet-Paris-Plage

Alweer aflevering 13 van dit blog! Overigens voor alle zekerheid maar wel op 12 mei en niet op morgen, vrijdag de 13e. Men zegt dat zoiets geen goede combinatie is. Uiteindelijk slaan ze in de US ook in de liften de 13^e verdieping over en spring je van 12 naar 14. Dat zal toch een reden hebben.

Maar dat getal 13 is wel gelijk een mooie aanleiding het blog dit keer te wijden aan iets buiten de expositie in fort Rammekens om. Want mijn kunstenaarsleven gaat natuurlijk gewoon door met ook andere activiteiten.

Als bewijs daarvan staat een nieuwe video op het kanaal TOOSvanholstein van YouTube  

http://bit.ly/ij4Pag.

Afgelopen zaterdag was ik namelijk in Le Touquet-Paris-Plage, een chique badplaats een stuk ten zuiden van Calais, voor de vernissage van mijn eerste tentoonstelling in galerie “Derrière la Dune” (www.derriereladune.com). Hoe ik daar terechtgekomen ben, is een uitgebreid en zeer apart verhaal dat ik hier niet uit de doeken zal doen, want dan wordt deze aflevering wel heel erg lang. Maar dat het er leuk is, in dat Le Touquet, kan ik je wel verzekeren!

Het stadje ontstond tegen 1900 toen de strandcultuur in Europa zich begon te ontwikkelen, denk maar aan Domburg op Walcheren, en de beau-monde van Parijs zich per trein en de nog zeldzame auto spoedde naar de brede stranden van Le Touquet. Vandaar ook die toevoeging Paris-Plage.

Er werden de meest fantasierijke huizen, villa’s en hotels gebouwd. Ook de Engelse chique, inbegrepen het koningshuis, stak het Kanaal over en voegde het nodige toe. Er ontstond een aantrekkelijke balans tussen rust, publiek en privévermaak. Die ambiance is op z’n 21^ste eeuws nog steeds aanwezig. Geen luide muziek, heel rustig verkeer, mooie winkels, geen mensen in de straten waarvan je denkt “trek eens wat meer kleren aan”. En niet te vergeten dus die architectuur die soms alle fantasie verslaat!  Al met al geen slechte plek om een tentoonstelling te hebben in de grootste galerie van Le Touquet.

Op http://bit.ly/ij4Pag staat een filmische impressie van de opening en van Le Touquet zelf. Kijk maar!

Omroep Zeeland: Expositie werpt ander licht op fort Rammekens

 

’t Is voor een kunstenaar altijd aantrekkelijk om publiciteit te krijgen bij een tentoonstelling waar je je ziel en zaligheid in hebt gestopt. Nou, daar had ik dan de afgelopen tijd in Zeeland geen klagen over! Al voor de opening van “TOOS” in fort Rammekens kwam Omroep Zeeland opnamen maken. De week daarna werd het item uitgezonden onder de titel “Expositie werpt ander licht op fort Rammekens” (te bekijken via http://bit.ly/j4J88p) met als begeleidende tekst:

RITTHEM – De Middelburgse kunstenaar Toos van Holstein exposeert op uitnodiging van het maritiem MuZEEum in Fort Rammekens in Ritthem. “Deze plek is zonder mijn werk al fantastisch. Ik heb kleur toegevoegd zodat bezoekers het fort op een nieuwe manier bekijken.”

Van Holstein’s werk bestaat onder meer uit zuilen, afbeeldingen en andere beeldende kunstvormen. De expositie Toos- de ontdekkende mens is nog tot oktober te zien in Fort Rammekens.

Het was prettig dat Anke Tanihatu de interviewster was. Die had ik een aantal jaren geleden al een paar keer ontmoet bij de radio-afdeling van de omroep. Dat was dus een hernieuwde kennismaking in de sfeer van “hé Toos, wat leuk, hoe is ’t met je?”

Ik vind het altijd weer heel knap hoe uit een overvloedige hoeveelheid interview en filmmateriaal een kort item van iets meer dan 2 minuten wordt gemaakt met een logisch verhaal erin. Beoordeel dat zelf maar via de link hierboven.

Diezelfde dag kwam ook nog Rolf Bosboom van de PZC (voor de buitenstaander: de Provinciale Zeeuwse Courant) langs voor een interview. Ook Rolf is geen onbekende meer voor me. Vorig jaar was hij al eens in mijn atelier voor een gesprek over  een aantal steendrukken van mij die zich nu in de grote bibliotheek van Alexandrië in Egypte bevinden. Maar dat is een heel ander verhaal.

De weerslag van zijn bezoek werd afgelopen zaterdag gepubliceerd. Op de website van de PZC heb ik dit nog niet kunnen terugvinden. Maar in een volgende blogaflevering zal ik er nog wel eens op terugkomen.

Quizvraag: welke foto hoort bij de 5de TOOS-doodle?

Ik hoef de kenners en liefhebbers van mijn werk natuurlijk niet te vertellen dat ik graag met poorten en doorgangen werk. Voor mij is dat zo’n krachtig en al eeuwenoud symbool voor begrippen als bescherming, geborgenheid, ontdekken en avontuur dat ik het graag in mijn schilderijen verwerk. En daarnaast is het ook nog een heerlijk schildergebaar om op het doek te zetten.

Dat alles was reden om al in 2010 bij de voorbereidingen voor de expositie in het fort aan fans van mijn werk te vragen foto’s op te sturen van poorten en doorgangen die ze zelf hadden gemaakt. Nou, dat heb ik geweten! Mijn mailbox liep echt helemaal vol met honderden en honderden foto’s. Het waren er uiteindelijk zo veel dat ik een keus heb moeten maken voor de diashow die daarvan nu in het fort draait. Ook heb ik nog een groot aantal uitgeprint die te zien zijn in de zijgangen van het fort.

Van die diashow heb ik nu het begindeel op mijn kanaal op YouTube gezet. Link maar via http://bit.ly/ij4Pag . Het leek me daarbij leuk om er muziek onder te zetten van een heel goeie vriend van mij, saxofonist Frank Düring, die samen met een paar vrienden uit zijn bigband de muziek heeft gecomponeerd en gespeeld voor de film TOOS die nu ook in het fort draait. Over die film en de muziek meer in een volgende aflevering.

Eén foto uit de diashow heb ik nu gebruikt als basis voor mijn, alweer, 5^de TOOS-doodle, waarvan hierbij een plaatje. De echte TOOS-doodle is natuurlijk weer te downloaden en uit te printen vanaf de website www.toos.biz .

Die foto heb ik wel een beetje vervormd om er een vervreemdend effect aan te geven. Nou ben ik benieuwd wie in het filmpje ziet welke foto ik heb gebruikt. Doe je best!

En mocht je ze nog niet gezien hebben, bekijk dan ook maar de filmpjes over het maken van zo’n TOOS-doodle en de opening van de expositie op 23 april.

Opening van de expositie "TOOS"

Zaterdag 23 april! Natuurlijk een lijf vol met zenuwen. Want vandaag ging het dan gebeuren na een lange voorbereiding, de opening van "TOOS-de ontdekkende mens" in fort Rammekens. Over het weer hoefde ik me in ieder geval geen zorgen te maken. Al die kaarsjes die mensen voor mij van te voren hadden gebrand, al hun schietgebedjes, al die Tibetaanse monniken die al maandenlang aan hun gebedsmolens stonden te draaien, al die briefjes in de Klaagmuur in Jerusalem, geen moeite was gespaard, maar het was gelukt! Stralend weer!
En die zenuwen? Die bleken dus niet nodig. Want er bleek nog nooit een kunstopening in het fort te zijn geweest met zoveel bezoekers. Werkelijk vanuit alle windstreken waren ze gekomen, de fans van mijn werk. Daarbij waren de complimenten niet te tellen. Iedereen was onder de indruk van de combinatie van de werken op dibond, de schilderingen op zeildoek, de monoprints, beelden van kunststof en aluminium, de diaprojecties, de film, de installaties, enz. Als kunstenaar leef je dan echt op een wolk, dat kan ik iedereen verzekeren.

Om iedereen die is geweest en iedereen die niet kon komen een indruk van de vernissage te geven staat er een film/diapresentatie op YouTube http://bit.ly/ij4Pag .

Nu even een paar dagen afkicken om het adrenalinegehalte in mijn bloed wat omlaag te brengen en dan weer verder want over een kleine twee weken wacht een vernissage in Le Touquet/Paris Plage in Noord Frankrijk.

Napoleon als sponsor?

Voor zo’n expositie op een locatie als fort Rammekens, dat nou niet direct de faciliteiten van een museum biedt, komt heel wat kijken. Want laten we wel wezen, toen Margaretha van Hongarije het fort in 1547 liet bouwen en Napoleon het in 1812 grondig uitbreidde, hadden  ze er geen idee van dat ene Toos van Holstein er in 2011 zou gaan exposeren. In hun tijd hadden ze overigens ook geen idee van YouTube, waar ik vandaag een presentatie op heb gezet van de voorbereidingen in zowel mijn atelier als het fort zelf. Klik maar op http://bit.ly/ij4Pag . En zouden ze het woord sponsor eigenlijk al hebben gekend?

Want als zo’n expositie ook nog een zogenaamd non-profit karakter heeft, heb je als kunstenaar een extra probleempje. Waar komen de benodigde euro’s vandaan? Van sponsors dus! Maar hoe vind je die in een tijd waarin iedereen de hand toch iets meer op de knip houdt?

Dus werd afgelopen jaar in oktober de stichting “Expo Fort Rammekens” opgericht met simpel gezegd als doel: sponsors vinden. Dat is gelukt! Ik ben het bestuur, bestaande uit Wilma Boonstra, Hans van Tongeren en Harm Witteveen, dan ook zeer dankbaar.

Wat te denken van het volgende lijstje? Rabobank-Walcheren/Noord-Beveland, Stichting Moerman Promotie Vlissingen, Prins Bernhard Cultuurfonds Zeeland, VSBfonds, Drukkerij Herselman die de brochure sponsort, Donkigotte voor de vormgeving ervan, Familiefonds Hurgronje, notariskantoor De Zeeuwse Alliantie, een stichting die anoniem wil blijven en Atelier Broulim in Antwerpen, waar ik voor niets, gratis, nada, niente een steendruk mocht maken.

Over die steendruk, waarvan bij deze aflevering een foto, vertel ik binnenkort wel meer. Want daarmee hoopt de stichting nog wat meer geld binnen te halen om de begroting helemaal sluitend te krijgen. 

Het meisje en de 4de TOOS-doodle

Gekoppeld aan mijn 4^de TOOS-doodle zit natuurlijk een verhaal. Want wat doet dat meisje daar voor die poort? De poort is die van fort Rammekens, één van de zeldzame Renaissancepoorten in Nederland en alleen daardoor dus al interessant. Dat ik dat bouwwerk in een TOOS-doodle kan verwerken is weer één van die leuke dingen van de iPad. Ik kan daarop namelijk vanuit een foto verder werken aan een doodle. Hoe zo’n doodle dan verder ontstaat is te zien in het filmpje op YouTube. Nog niet gezien? Ga dan maar naar  http://bit.ly/ij4Pag .

Maar dan dat meisje! Die speelt in de expositie in het fort een grote rol als metafoor, als een symbool dat staat voor de ontdekkingen die je tijdens je leven van jongs af aan doet. Zolang ik dat kleine meisje in mij behoud, zolang blijf ik nieuwsgierig naar de wereld om mij heen. Door haar kan ik me blijven verwonderen en kan ik inspiratie blijven opdoen uit alles wat zich om mij heen en op de rest van de wereld afspeelt. Daarom duikt zij in vele gedaanten op in de expositie: in monoprints, in beelden van aluminium en kunststof, in prints op dibond en ook in de film TOOS die bij de officiële opening op 23 april om 15.30 uur in première gaat.

Komt dat zien! Dan kun je ook constateren waarom ze die bal in haar handen heeft.

Trouwens de TOOS-doodle is natuurlijk weer te downloaden en printen vanaf mijn website www.toos.biz .

Een dagje fort

Soms is fort Rammekens even fort Rampekens. Want dat heb je natuurlijk altijd bij een groot project als dit, er gebeuren dingen die je niet van te voren kon inschatten.

Stel je voor, je hebt in je atelier tien monotypes met dubbelzijdig plakband bevestigd tussen tien keer twee grote acrylaatplaten van 100 bij 160 cm die dienen als lijst en die daarna met schroeven op elkaar zijn gezet. Stel je hangt er eentje op in het altijd vochtige fort in de altijd vochtige kazemat die ik daarvoor heb bestemd en stel je komt een paar dagen later daarbinnen en ziet die monotype op half zeven hangen tussen de platen. In strips zie je dan vaak balloons met allerlei rare, vetgedrukte tekens uit monden komen. Zo was dat dus bij mij ook, alleen waren die balloons gevuld met geluid.

Maar dan is m’n lief er om rustig te blijven en een oplossing te verzinnen die wel vochtbestendig is. Want dat was de oorzaak: vocht! De lijm van het 2-zijdig plakband liet daardoor gewoon los. Nu zit er een soort kneedbaar plakspul achter het papier van de monotypes en dat houdt tot nu toe goed. Maar dat betekende wel dat 10x de acrylaatplaten van elkaar moesten worden geschroefd, 10x overal dat spul op diverse plekken achter het papier moest worden geplakt en 10x de platen weer op elkaar moesten worden geschroefd.

Dit is maar één van de voorbeelden waarin we onze creativiteit hard nodig hadden om praktische probleempjes op te lossen.

Zo moet je m’n lief de komende tijd even niet vragen naar de voor en nadelen van de Apple ten opzichte van Windows. Want als je als amateur films en diashows, gemaakt op een MacBook, wilt afspelen via mediaspelers die nog nooit van Apple hebben gehoord, kun je onder tijdsdruk in korte tijd heel veel bijleren. De stoomwolkjes uit zijn oren vervingen hierbij mijn balloons met rare tekens. Toen iemand die er voor had doorgeleerd er ook niet uitkwam, was dat toch een soort geruststelling. Maar daarmee was het probleem natuurlijk nog niet opgelost. Nu is een andere expert er mee bezig en die zegt dat ’t goed komt. Daarop vertrouwen we dus maar.

In de tussentijd gaat er trouwens ook veel goed en krijgt de tentoonsteling steeds meer de vorm die ik voor ogen heb. Op dus naar 23 april, want dan moet alles klaar zijn!

Heb je het filmpje over het maken van een TOOS-doodle nog niet gezien? Ga dan ook nog even naar YouTube http://www.youtube.com/user/TOOSvanholstein?feature=mhum

The making of .....

The making of ….. Zo heet dat tegenwoordig. Van allerlei films en programma’s zie je op de televisie vaak een uitzending over het maken ervan. Dus waarom zou ik dan niet eens laten zien hoe die gratis TOOS-doodle van mij tot stand komt? Veel kunstenaars zijn er huiverig voor om een kijkje in hun keuken te geven. Maar daar heb ik, met mijn onderwijservaring uit het verleden, in het geheel geen problemen mee.

Op http://www.youtube.com/user/TOOSvanholstein?feature=mhum, waar je mijn YouTube-kanaal vindt, zie je wat je met vingerschilderen op dat magische scherm van de iPad kunt bereiken.

Interessant is dat deze vorm van kunstmaken blijkbaar in de lucht zit. Want ik las onlangs dat de wereldberoemde kunstenaar David Hockney ook bezig is op zowel z’n iPad als z’n iPhone en met die kunst zelfs binnenkort een tentoonstelling in Parijs krijgt.

Nou, als Hockney dat al doet, zullen er ongetwijfeld meerdere volgen. Leuk voor mijzelf vind ik dan toch wel dat ik onafhankelijk van hem ook de mogelijkheden van de tablet van Apple heb ontdekt.

Voor het downloaden en printen van deze, al weer, derde TOOS-doodle moet je naar www.toos.biz. De verzameling daar begint dus aardig te groeien, maar ik beloof dat er nog heel wat meer zullen komen. Zeker zo lang mijn expositie in fort Rammekens duurt en dat is van 23 april tot eind oktober.

Banners on the move

Af en toe mag er wel even een tipje worden opgelicht van de sluier door te tonen waarmee ik bezig ben voor de expositie in het fort. Maar niet te veel natuurlijk, iedereen moet zelf maar komen kijken.

Eén van de onderdelen wordt gevormd door de banners die ik in 2008 liet maken voor mijn expositie in Peking toen ik daar was als artist in residence. Ik had toen abstracte delen van schilderijen van mij sterk uitvergroot laten afdrukken op doeken van 6 bij 1,2 meter. Deze zijn toen in de galerie in Peking beschilderd door jonge, vrouwelijke Chinese kunstenaars. In mijn blog van destijds heb ik daarvan verslag gedaan.

Het leek me een goed idee ze bij de tentoonstelling in fort Rammekens opnieuw te gebruiken. Want die doeken hebben al een hele ontdekkingsreis achter de rug en passen daardoor goed in het thema.

Maar Toos zou Toos niet zijn als ze er niet verder op door zou werken. Dat heb ik dus gedaan in mijn atelier. Een filmpje daarvan staat nu op YouTube. Daarin heb ik gelijk ook maar de Chinese voorgeschiedenis in fotovorm meegenomen.

Hoe ze in het fort gepresenteerd gaan worden? Dat blijft nog even een verrassing! Maar ook dat wordt over een poosje wel in een filmpje getoond.

Je kunt direct naar YouTube via http://www.youtube.com/user/TOOSvanholstein?feature=mhum  maar ook via mijn site www.toos.biz en het B-icoon daarop onderaan elke pagina.

Direct weten wanneer er weer een aflevering komt op dit blog? Zorg voor een link met Facebook, Hyves, Twitter of LinkedIn of meld je aan als volger van dit blog.

De tweede TOOS-doodle

Belofte maakt schuld dus hier de tweede TOOS-doodle in een reeks die zich de komende maanden steeds verder zal uitbreiden. De eerste TOOS-doodle was er één die meer schilderachtig was. Daarom heb ik  deze een tekenachtig karakter gegeven. Op die manier kan ik laten zien wat er allemaal op die iPad allemaal mogelijk is wat tekenen en schilderen betreft.
Toen ik met deze tekening bezig was, kreeg ik een associatie over de Amsterdamse kunstenaar Aat Veldhoen. Ouderen zullen zijn naam misschien nog wel kennen. Hij maakte zo rond de jaren 1964-67 furore door in Amsterdam rond te rijden met een bakfiets vol prenten die hij maakte op zijn eigen etspers. Zijn ideologie was om kunst te maken voor het volk in de vorm van grafiek. De prijs voor zijn prenten was dan ook heel laag: 3 gulden! Aat leeft nog steeds, werkt ook nog steeds en is sinds een aantal jaren getrouwd met een andere icoon uit de culturele wereld, Hedy d’Ancona.
Die associatie van mij is natuurlijk heel voor de hand liggend, zij ’t dat mijn TOOS-doodle zelfs helemaal gratis is en ik ook geen etspers hoef te gebruiken. En met die iPad heb je ook geen bakfiets meer nodig. Het internet is toch wel een prachtige uitvinding.
Ga voor het downloaden en uitprinten van deze  TOOS-doodle maar weer naar http://www.toos.biz/ en kijk onder de knop “TOOS-doodles”.

Als je dit blog wilt volgen, kijk dan maar eens onder de knop "Volgen".

http://www.toos.biz/

Filmpje van fort Rammekens

Als je fort Rammekens kent en ook nog mijn schilderijen is het niet moeilijk voor te stellen dat die twee goed samengaan. Oude, verweerde en begroeide muren, gangen en krochten met allerlei doorgangen en dan ook nog die prachtige Renaissancepoort!
Ik heb er ter voorbereiding op de tentoonstelling al heel wat keertjes rondgelopen, gefotografeerd en gefilmd. Voor hen die het fort nog niet kennen, is het wel interessant eens te gaan kijken op http://www.youtube.com/user/TOOSvanholstein?feature=mhum. Daar staat op mijn eigen kanaal TOOSvanholstein bij YouTube een kort filmpje van het fort en de prachtige natuuromgeving ervan.

Vroeger zag dat er heel anders uit. Toen lag het fort direct aan het water van de Westerschelde om het toegangskanaal naar Middelburg en de vaargeul naar de haven van Antwerpen te beschermen tegen de vijand. Maar dan praten we over 1547 toen Karel V opdracht gaf tot de bouw. Vandaar dus ook die Renaissancepoort waarvoor een Italiaanse architect verantwoordelijk is. Daarna is er heel wat gebeurd met dat verdedigingswerk. In zijn rijke geschiedenis is het in Spaanse, Nederlandse, Engelse en Franse handen geweest. Niet voor niets heeft de leiding van het nog te bouwen Nationaal Historisch Museum het fort aangewezen als één van de belangrijkste Plaatsen van Herinnering in de Nederlandse geschiedenis.

Maar over al die geschiedenis schrijf ik waarschijnlijk nog wel eens wat in komende afleveringen van dit blog. Bekijk eerst dat filmpje maar eens, dan heb je al vast een indruk.