 |
| uitbarsting van de Eyjafjallajökull |
 |
| steendruk uit de Edda: de goden beschikken |
We schrijven april 2010. De vliegtickets voor Alexandrië
liggen klaar. Maar dan krijgt de Eyjafjallajökull op IJsland 't op zijn heupen.
De vulkaan begint vuur, lava en stof te spuwen. Heel veel stof. Daardoor komt
het vliegverkeer boven Europa een aantal dagen bijna volledig lam te liggen.
Weg reis naar Egypte, weg reis naar de Bibliotheca Alexandrina, weg het
bijwonen van de opening van de Biënnale voor het Kunstboek aldaar. En dat
terwijl er juist mijn "Edda" werd tentoongesteld. Met steendrukken
van mij en een deel van de overgeleverde teksten van de oude mythologische
verhalen uit Noordelijk Europa. Over goden en helden en hoe die goden
beschikken over het menselijk lot. Lang, lang geleden opgeschreven op IJsland. Het
was duidelijk, de IJslandse goden beschikten in 2010 dat het voor mij nog geen
tijd was om naar Alexandrië af te reizen.
 |
| aan de baai van Alexandrië |
Maar nu is dat dus wel gebeurd. Geen stofspuwende
vulkanen of ander natuurlijk ongerief in april 2016. Nu kon ik de tickets wel
effectueren. Om aanwezig te zijn bij de opening van de Bibliotheca Alexandrina International Biennial for the Artist's Book.
Met
een ander kunstboek. Dat over de Four
Freedoms Awards. Ik schreef er in de vorige aflevering al over. Over de
handgekalligrafeerde citaten van een aantal laureaten van die Awards,
geïllustreerd met originele tekeningen. Nu kon ik dus met eigen ogen zien hoe 't
lag te pronken in een eigen vitrine.
 |
| vitrine met "The Four Freedoms" |
 |
het treffen met Jean P   |
In een grote zaal waar van meer dan 70
kunstenaars uit 12 verschillende landen hun artistieke kunnen werd getoond. En
waar ik ook mijn galerist uit Nice, Jean Paul Aureglia, trof. Hij had daar
namelijk een hele hoek ter beschikking gekregen voor een aan de bibliotheek
geschonken collectie van zijn livres
d'art. Kunstboeken in beperkte oplage
waarmee hij via zijn galerie/uitgeverij met de prachtige namen Qvadrige enLa
Diane Française de liefhebbers verblijdt.
Prachtig om elkaar daar nu tegen te komen terwijl dat
over een week ook weer gaat gebeuren. Maar dan in Nice zelf omdat daar in zijn
galerie een expositie van mij start. Met als centraal thema de Odyssee van
Homerus.
Maar eerst was er dus nu mijn unieke kunstboek over die
Four Freedoms. Dat mijn statement aansloeg was duidelijk. Er werd heel wat
afgefotografeerd bij de getoonde selectie van de in totaal tien gekalligrafeerde
en geïllustreerde citaten. Want een statement is het natuurlijk, daar in
Egypte. Denk maar aan de vrijheid van meningsuiting. Dat die niet staat op het
niveau dat we in Nederland gewend zijn, hoef ik niet echt te verduidelijken. Of
wat te denken van de vrijheid van religie. Werden een paar jaar geleden, onder
de toenmalige regering van de Islamitische Broederschap, niet nog Koptische
kerken aangevallen? Dat de freedom for
fear, de vrijwaring van angst, daarmee direct samenhangt moge duidelijk
zijn. En in een land met heel veel werkloosheid en nog steeds zo'n 50 procent
analfabetisme, vooral bij vrouwen, komt natuurlijk de freedom for want, de vrijwaring van gebrek, nog niet echt uit de
verf.
Daarvan was trouwens bij het personeel van de bibliotheek
niet veel te merken. Veelal jonge mannen en vrouwen die, zoals ik dat kon
waarnemen, heel gelijkwaardig met elkaar omgingen. Die ook trots waren op
"hun" Bibliotheca Alexandrina. Die ook hun talen spraken. Engels,
Frans, Duits was geen probleem, afhankelijk van de persoon. Werkelijk een
allerhartelijkste ontvangst met, de dag na de opening, een persoonlijke
rondleiding door het gigantische complex van de bibliotheek met verrassend veel
verschillende musea. Over de oudheid, over keramiek, met hedendaagse kunst en
natuurlijk met de vele kunstboeken die zich al in de verzameling bevinden.
 |
| persoonlijke rondleiding |
 |
| de grote leeszaal van de bibliotheek |
Al met al een zeer inspirerend verblijf. Zowel figuurlijk
als letterlijk. Want we waren ondergebracht in het Metropole Hotel. Zo'n hotel
met nog de ambiance van de grandeur die Alexandrië in vroeger tijden heeft
gekend. Met een lounge en ontbijtzaal waar je je nog kon wanen tussen de vooroorlogse
vermogende klassen van zowel Egypte, Europa als Amerika.
 |
| het Metropole Hotel |
Geen hotel dat ik zelf
zou boeken. Iets te duur! Maar als je zoiets in de schoot krijgt geworpen, kan
ik er beslist van genieten. Samen met andere kunstenaars die er ook zaten.
Zoals met de zelfs wat Nederlands sprekende Nobuho Nagasawa. Een in Manhattan
wonende Amerikaans/Japanse kunstprofessor met wie we van de weeromstuit maar voor
het exorbitante bedrag van ongeveer één euro per persoon in een authentiek
Egyptische omgeving zijn gaan genieten van kusheri,
het Egyptische volksvoedsel.
En dat Alexandrië niet meer is wat het vroeger
was? Tja, dat is natuurlijk weer een heel ander verhaal. Tot volgende week.
TOOS
